پروفسور دکتر جی. دی. یاداو (Prof. Dr. G. D. Yadav)، عضو هیئت علمی مهندسی شیمی مؤسسه فناوری شیمیایی در بمبئی هند، در بخش دوم مقاله خود در مجله POLYMERS Communique جزئیات این موضوع را شرح می دهد.
برای کاهش وابستگی به مواد شیمیایی فسیلی، پلی یورتان های بر پایه لیگنین (LPU) بسیار مطلوب هستند. استفاده از مواد اولیه طبیعی و تجدیدپذیر مانند لیگنین، پتانسیل جایگزینی پلی ال های پایه نفتی در سنتز PU را دارد.
به گفته پروفسور یاداو، رئیس ملی علوم (SERB/DST/GoI)، استاد ممتاز بازنشسته، رئیس سابق دانشگاه، و استاد برجسته و سابق شرکت Tata Chemicals در حوزه رهبری و نوآوری، ساختار لیگنین را میتوان از طریق اصلاحات شیمیایی مانند دیپلیمریزاسیون و اکسیآلکیلاسیون بهبود بخشید تا خواص آبگریزی و حرارتی پلییورتانها ارتقاء یابد.
مهندسی زیستی با هدف اصلاح ساختار لیگنین و افزودن اجزای غیرمرسوم، بهعنوان رویکردی نویدبخش برای بهبود بازیابی لیگنین و تبدیل شیمیایی آن در محیط پالایشگاههای زیستی مطرح شده است.
لیگنین نقش مهمی در کاهش رادیکالهای آزاد یا گونههای فعال اکسیژن ایفا میکند و در نتیجه، مزایای آنتیاکسیدانی برای مواد ترموپلاستیک فراهم میسازد. همچنین، افزودن لیگنین به کامپوزیتهای PLA نشان داده که ویژگیهای حرارتی و آبگریزی آنها را بهبود میبخشد.
بدون دیدگاه