با بکارگیری یک روش زیستی، پلی یورتانی بدون استفاده از مواد شیمیایی سمی تولید می شود.

دی ایزوسیانات‌ ها در تهیه محصولات پلی یورتانی، از فوم‌ های مورد استفاده در زیره کفش گرفته تا ترموپلاستیک‌ های مورد استفاده در قاب‌ های تلفن همراه، استفاده می‌شوند.

دی ایزوسیانات‌های آروماتیک، که ساختار فوم‌ های پلی یورتان را تشکیل می‌دهند، معمولاً به دلیل استفاده از فسژن، یک واکنشگر شیمیایی بسیار واکنش‌پذیر و سمی، در مقیاس مگاتن و در تأسیسات بسیار ایمن تهیه می‌شوند.

در مجله بین‌المللی  Angewandte Chemie International Edition، روش تهیه دی ایزوسیانات‌های آروماتیک کاملاً زیستی از یک مونوساکارید ساده به نام D-گالاکتوز در آزمایشگاه مایکل بورکارت (Michael Burkart) در دانشگاه کالیفرنیا-سن دیگو، گزارش شده است. بورکارت می‌گوید: “این روش مسیر جدیدی را برای تولید فوم‌های پلی یورتان ۱۰۰٪ زیستی فراهم می‌کند و به یک هدف دیرینه برای صنعت دست می‌یابد.”

این مسیر جدید، استفاده از فلزات واسطه، واکنشگرهای گازی یا هرگونه واکنش فشار/دمای بالا را حذف می‌کند. این تیم، سنتز پلی یورتان ترموپلاستیک (TPU) را با استفاده از این دی ایزوسیانات‌های تجدیدپذیر توسعه داده اند و محصول نهایی از خواص عالی معادل TPU های برپایه نفت برخوردار است.

این مواد می‌توانند به عنوان جایگزین‌هایی برای پلی یورتان‌های موجود عمل کنند، که اکنون می‌توانند از مواد ۱۰۰٪ زیستی تهیه شوند. در مرحله بعد، این تیم، در حال توسعه روش‌های تولید در مقیاس بزرگ برای تولید این محصولات در مقادیر کیلوگرمی برای نمونه های اولیه است.

برای اطلاعات بیشتر به مقاله زیر رجوع شود:

Matthew W. Halloran et al, Renewable Terephthalates and Aromatic Diisocyanates from Galactose, Angewandte Chemie International Edition (2025). DOI: 10.1002/anie.202421540

منبع:

https://phys.org/news/2025-03-bio-based-method-polyurethane-toxic.html

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *